تبليغاتX
ثانیه های دلتنگی - خنده
ارزش هر انسانی به اندازه کتابهایی است که خوانده است

 

به سرم زده ترانه بنویسم

می دونم ، از غصه خوردن بهتره

وقتی که فکرام مرتب تر بشن

معلومه شادی یا غم کدوم وره

 

به سرم زده همه غصه ها رو

بردارم یکی یکی رنگ کنم

صورتی ، بنفش، نارنجی و سبز

شایدم یکی رو هفت رنگ کنم

 

همه غصه های بزرگمو

به جای شادیها قالب بکنم

خودمو گول بزنم ، بخندم و

دوباره فکرای جالب بکنم :

 

« چی می شد هر کله چند تا دکمه داشت

دکمه شادی/غم ، عشق/ آزاد

هر کسی هر چی از این دنیا می خواست

با کلید به مغزش هم نشون می داد»

 

«کاشکی خوابها واقعی بودن و من

توی خواب یه آدم دیگه بودم

شایدم بدتر از اینها می شدم

یا شابد سر خوش و دیوونه بودم»

 

«کاش می شد زمان رو دست به سر کنم

نذارم جلو برن عقربه ها

و به هر کاری که می خوام برسم

مثل صبح تا شب نشستن روبروی دریا»

 

....

 

بشینم همش به حرفهای خودم

بکنم فکر و بخندم الکی

خودمو گم بکنم توی خیال

صبح تا شب بخندم اونهم زورکی !!

 

                                                     ۱۶ بهمن ۱۳۸۷

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه شانزدهم بهمن 1387ساعت 18:56  توسط زهرا  |