عیسی علیه اسلام بسیار خندیدی و یحیی علیه السلام بسیار گریستی . یحیی به عیسی گفت که «تو از مکرهای دقیق حق قوی ایمن شدی که چنین می خندی ؟ » عیسی گفت که «تو از عنایتها و لطفهای دقیق و لطیف غریب حق قوی غافل شدی کخ چندینی می گریی ؟ » ولیی از اولیا درین ماجرا حاضر بود . از حق پرسیدند «از این دو که را مقام عالیتر است ؟ » جواب گفت که من آنجا هستم که ظن بنده ی من است . به هر بنده مرا خیالی است و صورتی است . هرچه او مرا خیال کند من آنجا باشم . من بنده آن خیالم که خق آنجا باشد .بیزارم از آن حقیقت که حق آنجا نباشد . «خیالها را ای بندگان من پاک کنید که جایگاه و مقام من است»

اکنون خود را می آزما که از گریه و خنده ، از صوم و نماز و از خلوت و جمعیت و غیره تو را کدام نافعتر است و احوال تو به کدام طریق راستتر می شود و ترقیت افزونتر . آن کار را پیش گیر .

فیه ما فیه – مولانا – تصحیح استاد بدیع الزمان فروزانفر – انتشارات خلاق