نمي دانم چرا ؟ اما تو را هر جا كه مي بينم

كسي انگار مي خواهد ز من تا با تو بنشينم

تن يخ كرده آتش را كه مي بيند چه مي خواهد ؟

- هماني را كه مي خواهم ، ترا وقتي كه مي بينم

تو تنها مي تواني آخرين درمان من باشي

و بي شك ديگران بيهوده مي جويند تسكينم

تو آن شعري كه من جايي نمي خوانم كه مي ترسم

به جان-ات چشم زخم آيد چو مي گويند تحسينم

زبان ام لال ! اگر روزي نباشي من چه خواهم كرد ؟

چه خواهد رفت آيا بر من و دنياي رنگينم ؟

نباشي تو اگر ، ناباوران عشق مي بينند

كه اين من – اين من آرام – در مردن به جز اينم .